Chicco Liteway Puset İncelemesi
Önceki
ŞANSLIYIM
Ayıcık Pati Kardeş Bekliyor
Sonraki
Aile

Ben Kardeşe Hazırlık Yapıyorum!

“Annem, babam ve ben. Her şey çok güzel. Benimle ilgileniyorlar, bana bol bol zaman ayırıyorlar. Annem ihtiyacım olduğunda beni hiç bekletmeden yardımıma yetişiyor. Babam bir istediğimi iki etmiyor. Çok mutluyum. Bu saadetim çok uzun sürmedi. Kardeşim olacakmış. Annemin karnındaymış daha. Annemin söylediğine göre daha çok varmış kardeşimin doğmasına. Kafam çok karışık. Endişeliyim. Olacaklarla ilgili hiç bir fikrim yok. Daha önce hiç görmediğim birini nasıl seveceğim ki? İyi ki annemler böyle bir şeyi bana dayatmıyorlar. Düşünmeden edemiyorum, beni sevmeye devam edecekler mi acaba? Acaba bende yolunda gitmeyen bir şey mi var da yeni bir bebek alıyorlar. Yalnız başıma onlara yetmiyor muyum? Acaba beni sevmeye devam edecekler mi? Yeni bebeğe sarılıp, öpüp, sevip beni tamamen unuturlar mı?“ hem tırnağımı kemiriyorum hem düşünüyorum. Evimize gelecek olan küçük bir misafir ama getirdiği değişiklikler ise kocaman. Arkadaşım Ali'yi şimdi anlıyorum. Geçen yaz onun da kardeşi olmuştu. Agresif, öfkeli bir çocuk olmuştu. Yaşça benden büyük olmasına rağmen benden daha az endişeli değildi. Demek ki yaşımız kaç olursa olsun kendimizi özel hissetmek istiyoruz. Anne-babasını paylaşmak zor gelmişti ona. Neyse ki annem ve babam benim içimi biraz rahatlattı. Nasıl mı?
Medine Hacıömeroğlu9 Aralık 2014

Kardeşim Olacağını Tam Zamanında Öğrendim 

Beni nelerin beklediğini bilmek isterim. Bu yeni duruma alışmam için zamana ihtiyacım var. Kardeşimin doğmasıyla kendimi terk edilmiş hissedebilirim. Benim için ailemize yeni birinin katılması yaşayabileceğim büyük olaylardan birtanesidir. Bu yüzden annem ve babam kafamdaki tüm soru işaretlerini yanıtladılar.
Eve bebek geleceğini annem önce babama söylemiş. Daha sonra da karnı büyümeye başladı ve benim gözümden kaçmadı. Acaba anneme birşeyler mi oluyor, hasta mı diye endişelenmeden ağbey olacağımın müjdesini bana da verdi. Zamanı tam olarak anlayamadığım için kardeşimin doğum günü için sabırsızlanırım diye karnı büyüyene kadar benden bebeği gizlemiş. Biz, çocukların hayal güçleri sınırsız olduğundan daha fazla da etrelememiş ve sürprizi benimle de paylaşmış. Aslında tam zamanında öğrendim. Daha önceden bilseydim hamileliğin ilk üç ayındaki sıkıntılar için kardeşimi suçlardım.
Yani babamdan sonra ilk bana söyledi. Tekrar anne olacağı haberini dedemlere, arkadaşlarına bile daha sonra verdi. Kendimi ne kadar özel hissettiğimi bilemezsiniz. Annemin bana değer verdiğini anladım. Kardeşim olacağını en son ben öğrenseydim inanın ki üzülürdüm, ağabey olacağım için de hiç sevinmezdim. Annemlerin beni sevmediğini düşünürdüm. Bir de annem arkadaşlarına söylerken öğrenseydim! Ona güvenmem zor olurdu.

Masal Seviyorum Diye Bir Hayal Dünyası Yaratmadılar 

Evde bir koşuşturmadır gidiyor. Annemin doktor ziyaretleri sıklaştı. Bebeğin aramıza katılması yaklaşmış olmalı. Eskisi gibi değişik yemekler de pişiremiyor. Bir defasında en sevdiğim pantalonumu da yıkayamamıştı. Bana fazla zaman da ayıramıyor? Bu şimdiden böyleyse bebek gelince ne olacak? Benimle hiç mi ilgilenemeyecek acaba? Zaten okula gittiğim için annemi göremiyorum. Eve geldiğimde de benimle oturamazsa? Off. Beni kim bilir neler bekliyor? Her şey eskisi gibi olur inşallah. Babam aklımdakileri okumuşçasına “Kardeşin gelince nelerin değişeceğini mi düşünüyorsun?” diye sordu bana. “Hayatımız biraz değişecek. Evimiz bukadar sessiz olmayacak. Bebekler kendilerini ağlayarak ifade ettikleri için çığlıklar eksik olmayacak; bu sesler seni gece uykundan bile uyandırabilir. Annen kardeşinin ihtiyaçlarını karşılaması için ona fazla zaman ayırması gerekecek. Sen seninle ilgilenecek mi diye endişeleniyorsun. Tabi ki de ilgilenecek, sadece bazen biraz beklemen gerekecek. Kardeşin hemen seninle oyun oynayamayacak. Büyümesini beklemen gerekecek. Annenin gerçekten senin yardımına ihtiyacın olacaktır. Günlük hayatımız fazlaca değişecek, yoğunlaşacak. Yalnızca seni eskiden olduğu gibi yine seveceğiz. Hiç Bir şey sana duyduğumuz sevgiyi azaltamaz; ne bu yoğunluk, ne de küçük kardeşin.” diye sözüne devam etti babam. İçim çok rahatladı. Annem de yanımıza geldi. O da “Canım, biz seni çok seviyoruz. Herkesin ihtiyaçları farklı olduğu için sevgi türleri de farklıdır. Kardeşin uzun zaman ihtiyaçlarını tek başına karşılayamayacağı için onu ben besleyeceğim, uyutacağım, banyosunu yaptıracağım. Bu benim onu sevme biçimim olacak. Sen ise tüm bunları kendin yapabiliyorsun. Senin daha farklı ihtiyaçların var. Ben sana kitap okumaya devam edeceğim. Sen okuldan gelince seninle özel zaman geçireceğim. Ben seni çok seviyorum.” diyerek bana sarıldı. Tüm endişelerim kayboldu. Artık beni neyin beklediğini biliyorum; iyisi ile, kötüsü ile. Hayallerimi ona göre kuracağım. Artık biliyorum beni sevmeleri için bebek gibi davranmama da gerek kalmayacak. Yaşasın kardeşimle yarışmama gerek yok. Her ikimizi de aynı derecede, farklı şekilde seveceklermiş.

Beni Sürece Dahil Ettiler 

Evimize normal bir misafir gelecek olsa annem evi temizler, ikramlar hazırlar; özen gösterir, her şeyi ayrıntılarıyla düşünür. Bebek için de çok hazırlık yaptı. Evimizde çok şey değişti. Annem zorlanıyordu. İşi kolay değildi tabi. Ne de olsa karnında bebek var ve fazla yorulmaması gerekiyor. Benden yardım istediler. Benim de fikrimi sordular. Kardeşimin nevresimini ben seçtim. Annem ve babam bana üçtane isim söyledi; ben de aralarından en çok hoşuma gidenin kardeşimin ismi olmasını istedim. Onun için beyendiğim biberon da harika. Kardeşim de olsa demek ki ben ailenin bir parçası olmaya devam edeceğim. Benim de fikrimi aldıklarına göre ben onlar için önemliyim. Haberim olmasaydı kardeşimin eşyalarını gördüğümde şaşırırdım, onun da evimizde bir yeri olduğunu kabullnemezdim; hele odamı hiç paylaşmak istemezdim. Onun gelişi benim için kötü bir sürpriz olmayacak.
Annem “bizim bebeğimiz” diye bahsettiği (İyi ki “benim bebeğim” demiyordu ona.) kardeşimi daha karnındayken bana gösterdi. Doktor kontrollerine beni de götürüyordu. Bebeğimizin kalp atışını duydum. Ona alışmaya başladım galiba. Heyecanlandım. Ayrıca annemin hastaneye giderken yanında götüreceği çantayı da beraber hazırladık. Anneciğimin geceliğinin sarı olmasını istedim. Hastene demişken aklıma geldi. Annem kardeşimi doğurmaya gittiğinde ben babamla kalacağım. Onları ziyarete gideceğiz. Birkaç güne döneceklermiş zaten. Babam öyle dedi.

Doğumun Ne Olduğunu Basitçe Anlattılar 

Ben annemi çok seviyorum. Kardeşimi daha çok sevecekler diye kaygılanırken, annem için de endişeleniyorum. Doğum diye bir şeyden bahsediyorlar. Ne olduğunu tam olarak bilmiyorum ki? Kötü bir şey mi acaba? Annem zarar görecek mi? Neyse ki annem yine imdadıma yetişti. Doğum bir çeşit kutlamaymış, sevinçli bir olaymış yani. Doğum şekerleri hazırlanacak, misafirler olacakmış. Hem kardeşime, hem bana hediyeler gelecekmiş. Annemi söylerken duydum “Fazladan hediye alalım ki misafirler bebeğe hediye verirken biz de büyüğe verelim.” diyordu. Beni de düşünüyor annem. Demek ki doğum kötü Bir şey değilmiş. Annemi kaybatmeyeceğim. Kardeşim de anneme zarar vermeyecek. Çok mutluyum.

Benim Gibi Bir Ağabeyi Olacağı İçin Kardeşim Çok Şanslıymış 

Kardeşim bizim hayatımızı değiştirecek. Peki ya ben onun hayatını değiştirecek miyim? O beni sevecek mi? Annem ve babam beni öve öve bitiremediler. Kardeşimin benim gibi bir ağabeği olacağı için çok şanslı olduğunu söylüyorlar. Ne yalan söyleyeyim, bu beni gururlandırıyor, kardeşime iyi bir ağabey olmayı daha da çok istiyorum şimdi. O beni örnek alacakmış. Onun bilmediği şeyleri ben ona öğretebilirmişim. Benim vurmak gibi bir huyum vardı. Annem kardeşine örnek olacaksın derken kötü davranışlarımı ima etmiyordu. Beni tehdit etmek için söylemedi. Annem böyle bir yük bindirmez bana. Ezilirim yoksa. Çaktırmadan kıyaslamış olur bizi. Bu da benin kendime olan güvenimi sarsar. Büyüdükten sonra bile kardeşimi kıskanmaya devam ederim.
Annem son zamanlarda bana daha fazla anlayış gösteriyor, daha sabırlı davranıyor. Olay büyümesin diye bazı hatalarımı görmezden geliyor. Yeni bir bebek geliyor ve o bana iyi davranıyor. Demek ki beni seviyor. Bu bebek o kadar da kötü biri olmasa gerek, annemin bana olan sevgisini azaltmadığına göre. Böyle bir ailem olduğu için ben de çok şanslıyım.

Duygularımı İfade Etmeme İzin Verdiler 

Şanslı olduğumu bir kez daha anladım. Annemin hamile olduğunu öğrendiğimden bu yana değişik duygular yaşadım, korkular hissettim, şüpheler duydum. Ama insanın annesi ağrıyan yerini öpünce geçer ya. Şimdi de öyle oldu. Annem ve babam beni iyileştirdiler. Benim duygularımı ifade etmeme izin verdiler. Kardeş istemediğimi, onu sevemeyeceğimi, sadece beni sevmelerini istediğimi hatta bebeğe zarar bile vereceğimi itiraf ettim. İtiraf ettim ve rahatladım. Annem ve babam tüm bunlar için bana kızmadılar, beni suçlamadılar. Benim durumumun gayet normal olduğunu söyleyip benim kendimi suçlu hissetmemi önlediler. Yoksa bu suçluluk duygusuyla ben nasıl başaçıkabilirim ki?

Bana Beni Anlattılar 

Henüz çok küçüğüm ama biraz nostalji yaptık ve bu bana çok iyi geldi. Beni bana anlattılar, annemin karnındayken sürekli tekmelediğimi, 37 haftalıkken artık doğupta anneme kavuşmak istediğimi. İlk aşımı yaparken de hiç ağlamamışım. Sonra bebeklik fotoğraflarımı gösterdiler. Annem bir albüm hazırlamış. Fotğrafların altında bana özel birşeyler söylemiş. Bir tane fotoğrafta annemin parmağını tutmuşum, altında da şöyle yazıyor “Sen bana tutundun, ben ise seninle hayata.” Ben bunların hiç birini hatırlamıyorum. Demek ki ben de doğacak olan kardeşim kadar küçük ve tatlıymışım. Annem beni de kucağına alıyormuş, beni de seviyormuş. Büyük bir kardeşim olsaymış kesin beni kıskanırmış. Haklı olarak. Annem ve babam için ne kadar özel olduğumu anladım. Her içime şüphe düştüğünde o fotoğraflara bakacağım, beni de sevdiklerini hatırlamak için.

Evden Çıkarken Ondan Yardım İsteyin 

Ayrılık kaygısıyla başa çıkmakta da çocuğunuzu dahil etmek yardımcı olacaktır. Evden çıkarken giyeceğiniz ayakkabıyı o seçsin. Peşinizden kapıyı da onun kapatmasını isteyebilirsiniz. Böylece hem dikkati dağılmış olur hem de kendini önemli hisseder. Artık sizin gidecek olmanızı değil de giyeceğiniz ayakkabıyı düşünecektir. Bu ayrılık anını daha da kısa tutmanın bir yoludur. İkna etmeye çalışmaktansa çocuğunuzun katılımını sağlamak anın travmatikliğini azaltacaktır. Sizin yerinize seçim yaparken aslında kontrolün onda olduğunu hisseder. Bu da kendine güven duymasını sağlar. Güven duygusu ve önemli hissetmek çocuğunuzun kaygılarının azalmasında büyük katkıları olacaktır.

PATİKK
Araç çubuğuna atla